> nieuws

Nieuws

3 juni 2019

EMSTM 2019 Klaipėda

Door Dora de Vrij
De zon staat hoog aan de hemel als we aankomen in Klaipėda (Litouwen) voor de European Mennonite Students of Theology Meeting (EMSTM). Het is alsof iets of iemand zijn licht over ons laat schijnen en daarmee de donkere wolken die we wellicht voelen bij het thema “(neo)nationalisme” wil doen verdrijven.

Terwijl iedereen zich verzamelt in de lobby van het hotel bedenk ik me hoe bijzonder dit is: studenten, docenten en anderen die binding met een opleiding theologie hebben komen samen. We komen uit heel Europa. Of beter gezegd we studeren allemaal in Europa, maar komen van over de hele wereld. Theologie is hetgeen ons bindt en samenbrengt: jong en oud.

Het hele weekend staat in het teken van (neo)nationalisme: Hoe staan we daar zelf in? En hoe staat de gemeenschap, waar wij onderdeel van zijn, daarin? Is het een bedreiging? Of zien we kansen en uitdagingen? ‘Bemoeien’ we ons met politiek of laten we ons er ver buiten.

Nationalisme wordt op verschillende manieren beleeft en geleefd. Van trots zijn op je land, cultuur of afkomst tot ‘enge’ vormen leidend tot protectionisme en isolationisme. Is dan trots dan gepast? Of is er wellicht sprake van schaamte voor een verleden (of heden).
Nationalisme heeft veel gezichten: in het heden en verleden. Tijdens de conferentie hebben we gewerkt aan een statement voor de toekomst, voor de Europese verkiezingen eind mei. Hoe kunnen doopsgezinden hierin van belang zijn? Hoe actief zijn we in de(ze) politiek?

Ons activisme is het actief gebruik maken van je kiesrecht. We zijn zelf verantwoordelijk voor het maken van onze keuze(s), door woord en gesprek. In dialoog gaan met elkaar, met anders denkenden, met jezelf. Op basis van onze waarden en normen kunnen we dan een keus maken waar op te stemmen. Door onze stem laten we van ons horen.
Bovenstaande is natuurlijk waar we voor samen komen. Het bespreken van een thema, er lezingen over hebben en elkaar bevragen. Maar voor mij was dit slechts een onderdeel van dit weekend. Wat voor mij veel belangrijker was, was het samenzijn. Met mensen die net als ik theologie studeren, met mensen die net als ik Mennoniet zijn. Het blijkt een plek te zijn waar ik niet hoef uit te leggen wat Doopsgezind is. Ik ben niet de vreemde eend in de bijt zoals op mijn opleiding. Daar is het overgrote deel lid van de PKN. Hier op deze plek met deze mensen voel ik de saamhorigheid. Saamhorigheid die versterkt wordt door er samen op uit te gaan. Door samen te eten, bidden, zingen en door het houden van een voetwassing.

Mijn eerste deelname aan de EMSTM heeft verschillende indrukken achtergelaten: het samenkomen met geestverwanten, de locatie en het bediscussieerde thema. Thuisgekomen merk ik dat de EMSTM mij hernieuwd bewust gemaakt heeft doopsgezind te zijn, en wat ik wil en kan doen met mijn studie (HBO Theologie aan Hogeschool Windesheim). Een tijdje lonkte de PKN omdat dat het studeren zoveel makkelijker maakt. Doopsgezind is ‘anders’ – wat het voor mij ook waarde geeft – maar ook uitdagingen (en kansen) met zich brengt. Ik wil me inzetten voor die gemeenschap waar ik lid van ben en waarmee ik mij innerlijk verbonden voel. Ondanks onze beperkte omvang zijn we nog steeds van belang: al was het maar doordat wij tegenspraak geven, zonder holle spreuken, maar gestoeld op argumenten en inhoud.

De zon – het licht – heeft ons het gehele weekend niet in de steek gelaten. We hebben er van genoten. We hebben elkaar leren kennen. Ik heb nieuwe mensen leren kennen en vrienden gemaakt. Ik heb gezien hoe belangrijk het is om met elkaar in contact te komen en te blijven.

Ik hoop tot volgend jaar in Nederland!


Terug
Meer informatie Facebook   Twitter
contact maandblad privacy
routebeschrijving nieuwsbrief disclaimer
veelgestelde vragen inloggen colofon
2019 Doopsgezind.nl